Chniceberry

ถัดจากคืนวันลอยกระทง ตื่นมา ทำไมมันหนาวยังงี้หว่า

พึมพำๆ กับตัวเอง พอเปิดประตูบ้านออกมา

โอ้ว อากาศวิ่งผ่านมาอย่างรวดเร็วปะทะเข้ากับหน้าแห้งๆ ของชั้น

ความหมายก็คือมีลมพัดแรงนั่นแหละ

นี่มันหนาวจริงๆ เหรอเนี่ย

ในชีวิตตั้งแต่เกิดมาเท่าที่จำความได้ รู้สึกหนาวที่สุดในชีวิต

ก็ตอนที่ถูกจับได้ว่าลอกข้อสอบ เอ๊ย ไม่ใช่แระ หมายถึงอากาศหนาวจริงๆ

ก็ตอนที่เรียนอยู่ม.ขอนแก่น (ชื่อเล่นว่า มข.)

ประมาณปี พ.ศ. 2542 เห็นจะได้ ปีนั้นมันหนาวสุดๆ ไปเลย

เราพักอยู่หอใน ชั้น5 ชั้นบนสุดแต่ไม่มีลิฟท์นะ เดินขึ้น เดินลง

ชั้นสูงๆ จะมีลมพัดผ่านเข้ามามากกว่าชั้นล่างๆ

ปีนั้น อากาศหนาวมากๆ ปิดห้องเป็นห้องปิดตาย ลมก็เข้ามาทางบานเกล็ด

หน้าต่างต้องเอากระดาษไปยัดไว้ ใต้ประตูก็เหมือนกัน

ใส่เสื้อประมาณ 4ชั้น ซุกอยู่ใต้ผ้าห่มนวม (โตโต้) แต่มันก็ยังหนาวววววว

หนาวจนตัวสั่นเลยล่ะ ไม่รู้จะบรรยายยังไง หนาวจนโทรไปบอกแม่เลยว่าหนาวมาก

ทั้งที่ปกติเราเป็นคนขี้ร้อนมากเลยนะ หน้าร้อนนี่เอาพัดลมมาเปิดจ่อตัวเลย

จนรูมเมทเค้าทักว่าเดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก ก็มันร้อนง่ะ

อ้าวเริ่มนอกเรื่องอีกแระ เล่าไปก็ชักคิดถึงตอนที่เรียนอยู่มข. จริงๆนะ

อากาศหนาวมาทีไร คิดถึงตอนนั้นทุกทีเลย

edit @ 4 Nov 2009 22:43:25 by chniceberry