Chniceberry

ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนดี เอาเป็นว่าจะบรรยายไปเรื่อยๆ ก็แล้วกันนะคะ ในมุมมองของเราเอ๊ง

เคยเข้ากรุงเทพฯ ครั้งแรก ตอนปิดเทอม ม.3 ตามเพื่อนมาเรียนพิเศษ ที่ PEP (สมัยนั้นดังอ่ะ)

เพื่อสอบเข้าเตรียมอุดมฯ แล้วคุยกับคนข้างๆ พอเราบอกว่ามาจากอุดรธานี

เค้าตอบว่า... ไม่รู้จัก อยู่ตรงไหนเหรอ?    แบบว่าโกรธอ่ะ

น่าจะตอบให้มันรักษาน้ำใจมากกว่านี้หน่อย ถ้าสอบติดนะก็จะไม่เรียนหรอก (ทำหยิ่ง)

แต่สุดท้ายเพื่อนที่ไปด้วยสอบติด เราไม่ติด แป่ว! เข้าเรื่องยัง?

จ.อุดรธานีเป็นเมืองการค้า เป็นศูนย์กระจายสินค้าที่ดี ทั้งจังหวัดใกล้เคียง เลยไปถึงเมืองลาว

-ใครเคยเข้าเมืองอุดร จะต้องผ่านวงเวียนเสมอ คือ วงเวียนกรมหลวงประจักษ์ฯ, วงเวียนห้าแยกน้ำพุ หรือว่าวงเวียนหอนาฬิกา

-สวนสาธารณะสุดดังต้อง หนองประจักษ์, เดินห้างสรรพสินค้าต้อง เจริญศรีคอมเพล็กซ์ แต่ถ้าจะซื้อของต้องงี่สุน ซุปเปอร์สโตร์ (แต่บางทีก็ไป เซฟมาร์ท)

-โรงเรียนม.ปลายประจำจังหวัดต้อง รร.อุดรพิทยานุกูล ถ้าหญิงล้วน รร.สตรีราชินูทิศ (แต่เราไม่เคยเรียน)

-ที่โรงเรียน ภาษาหลักคือภาษาอีสาน ภาษากลางคือภาษารอง (เฉพาะเพื่อนผู้ชายเค้าเว่ากัน)

-ของฝากขึ้นชื่อ คือ แหนมเนืองวี.ที., หมูยอ, มะพร้าวแก้ว, กล้วยเบรคแตก ประมาณนี้

-ของกินน่าลอง ตำส้มสุดแซบ แหนมเนือง ไข่กระทะ และข้าวเปียกเส้น (ที่มาของถนนข้าวเปียก ณ วันสงกรานต์)

-งานทุ่งศรีเมือง ใหญ่ดี ที่สำคัญ เข้าฟรี ไม่ต้องเสียตังค์

-โรงพยาบาลมีภาษาลาว เพราะเค้าขับรถมาไกล มาทำคลอดที่อุดร

-เมืองต้นตำหรับ รถสกายแลป (สามล้อเครื่อง)

-ที่ลืมไม่ได้ สาวๆ หน้าตาดี อิอิ (หมายถึงเพื่อนเค้านะ อย่าคิดยังง้าน...)

คำขวัญอีกซักหน่อย

น้ำตกจากสันภูพาน อุธยานแห่งธรรมะ

อารยธรรมห้าพันปี ธานีผ้าหมี่ขิด

แดนเนรมิตหนองประจักษ์

เลิศลักษณ์กล้วยไม้หอม อุดรซันไชน์

edit @ 16 Jan 2009 18:09:09 by chniceberry